0 نظر

997 روز پیش

اگر در یکی از دندان‌های خود حفره ایجاد شده است، دندانپزشک احتمالاً در اسرع وقت برای جلوگیری از عفونت و استحکام بخشیدن به دندان‌، پر کردن را توصیه می کند.

انواع مختلفی از مواد برای ترمیم دندان استفاده می شود، اما رایج ترین انواع پرکننده ها آمالگام و کامپوزیت یا رزین کامپوزیت هستند.

آمالگام برای سال‌های متمادی پرمصرف‌ترین ماده بود، اما پرکننده‌های کامپوزیت به دلیل ترکیب ظاهری و دوامشان محبوبیت زیادی پیدا کرده‌اند.

در این مقاله، توضیح خواهیم داد که پرکننده های کامپوزیت چه کارایی دارند، چقدر دوام و چقدر ایمن هستند.

پر کردن کامپوزیت چیست؟

پر کردن کامپوزیت ظاهر طبیعی تری نسبت به سایر گزینه ها دارد. مواد کامپوزیت را می توان به گونه ای سفارشی کرد که با سایه دندان شما مطابقت داشته باشد، بنابراین برای هر کسی که به دهان شما نگاه می کند قابل توجه نیست.

کامپوزیت مخلوطی از رزین پلاستیکی (اکریلیک) است که با پرکننده شیشه پودری تقویت شده است.

برای انواع ترمیم های دندان مفید است، از جمله:

• پر کردن
• روکش ها
• منبت کاری ها
• تاج ها

دندانپزشکان همچنین گاهی اوقات از این ماده رزین کامپوزیت برای ترمیم قسمت هایی از دندان های شکسته استفاده می کنند.

سایر مواد پرکننده

دندانپزشک ممکن است گزینه های مختلفی را در مورد مواد برای پرکردن ارائه دهد.

در این قسمت نحوه قرار گرفتن آنها در برابر یکدیگر توضیح داده می شود:

آمالگام (نقره)

این ها متداول ترین نوع پر کردن برای سال های متمادی بودند و هنوز هم در بسیاری از نقاط جهان به طور گسترده استفاده می شوند.

بسیار بادوام هستند و ممکن است حدود 15 سال یا بیشتر دوام بیاورند. به علاوه، این فرآیند نسبتاً ساده است زیرا دندانپزشک نیازی به نگرانی در مورد تمیز و خشک نگه داشتن دندان در طول نصب ندارد.

آنها همچنین هزینه کمتری نسبت به سایر مواد مورد استفاده در ترمیم دندان دارند. اما محبوبیت آنها در سال های اخیر کاهش یافته است. از آنجایی که آنها به رنگ دندان نیستند، طبیعی به نظر نمی رسند.

پر کردن آمالگام همچنین حاوی جیوه است، اگرچه انجمن دندانپزشکی آن را یک گزینه “قابل دوام و ایمن” ارزیابی کرده است.

یک بررسی در سال 2014 از تحقیقات اشاره کرد که شواهد کافی از هر گونه عوارض جانبی وجود ندارد، اگرچه تحقیقات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.

طلا

پر کردن طلا گرانتر از سایر انواع پرکننده است، اما شما آنچه را که برای آن پرداخت می کنید، دریافت می کنید. آنها بادوام هستند و می توانند 20 سال یا بیشتر دوام بیاورند. آنها معمولا نیاز به یک فرآیند دو بازدید دارند.

سرامیک

پرکننده‌های سرامیکی، که دارای نوعی پرسلن هستند، همچنین دارای ماندگاری زیاد و طول عمر مورد انتظار آن تا 15 سال است. اما آنها چندان مورد استفاده قرار نمی گیرند، معمولاً بسیار گران هستند و همچنین نیاز به یک فرآیند دو بازدید دارند.

گلاس آینومر

پرکننده های گلاس آینومر با پرکننده شیشه ساخته می شوند، مانند پرکننده‌های رزین کامپوزیت، پرکننده‌های گلاس آینومر هم رنگ دندان هستند.

می‌توان برای ترکیب شدن با دندان‌های فرد سایه زده بشود. بدان معنی است که آنها نسبت به پر کردن آمالگام کمتر مزاحم خواهند بود.

آنها همچنین فلوراید آزاد می کنند که احتمال تشکیل حفره جدید را کاهش می دهد. اما دوام کمتری نسبت به پرکننده‌های آمالگام دارند و سال‌ها دوام نمی‌آورند. همچنین، ممکن است برای حفره های بزرگ مناسب نباشند.

ماندگاری پر کردن کامپوزیت چقدر است؟

پرکننده های کامپوزیت در عین بادوام بودن، عمر کوتاه تری دارند. یک مطالعه در سال 2010 طول عمر حدود 7 سال را برای پر کردن رزین کامپوزیت پیش بینی کرد.

بررسی دیگری در سال 2010 از مطالعات تحقیقاتی متعدد نشان می دهد که اگر از پرکردگی ها به خوبی مراقبت شود، ممکن است 10 سال از یک پرکننده کامپوزیت استفاده کنید.

آیا پر کردن کامپوزیت ایمن است؟

برخی از افراد در مورد ایمنی پرکردن های کامپوزیت ابراز نگرانی کرده اند، به ویژه در مورد احتمال اینکه ماده کامپوزیت ممکن است سیتوتوکسیک باشد یا برای سلول بافت های اطراف دندان با پرکردن مضر باشد.

مطالعه‌ای در سال 2012 نشان داد که این نگرانی ممکن است بیشتر مربوط به پرکردن‌هایی با رنگ تیره‌تر به دلیل استفاده از واحد نوری مورد استفاده برای سخت‌کردن پرکننده باشد.

هر چند که تحقیقات بیشتری در مورد خطرات احتمالی مورد نیاز است. محققان توصیه کردند که دندان‌پزشکان دستورالعمل‌های سازنده را در مورد مواردی مانند شدت نور و زمان پخت نور به دقت دنبال کنند و از تماس مستقیم مواد با پوست خودداری کنند.

اگر نگرانی دارید، با دندانپزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند جزئیات نوع خاصی از مواد موجود برای کار دندانپزشکی شما را بررسی کنند.

روش پر کردن کامپوزیت

مگر اینکه شرایط خاصی وجود داشته باشد، فرآیند دریافت پرکننده کامپوزیت نسبتاً ساده است و می‌توان آن را در یک مرحله مراجعه به پایان رساند.

دندانپزشک شما ممکن است با انتخاب سایه کامپوزیت برای استفاده در پر کردن در ابتدای ویزیت شروع کند.

برخی تحقیقات می‌گویند که بهتر است این تطبیق را زودتر، قبل از خشک شدن دندان‌ها و دهان انجام دهید، که ممکن است بر روشنایی دندان‌های شما تأثیر بگذارد.
شما یک شات از یک عامل بی حس کننده برای بی حسی موضعی برای بی حس کردن دندان و ناحیه اطراف آن دریافت خواهید کرد.

دندانپزشک مینای دندان را سوراخ کرده و قسمت پوسیده دندان را برمی دارد.

آنها ناحیه را تمیز و خشک می کنند و دندان را آماده می کنند. در آسیب گسترده تر، این ممکن است مستلزم تراشیدن دندان باشد.

دندانپزشک دندان را اچ و باند می کند. سپس شروع به لایه بندی مواد کامپوزیت در سوراخ دندان می کنند.

دندانپزشک از یک نور برای سفت کردن کامپوزیت استفاده می کند و آن را ثابت می کند. از آنجایی که کامپوزیت به صورت لایه‌ای اعمال می‌شود، قبل از رفتن به لایه بعدی، از نور برای پخت هر لایه استفاده می‌شود.

دندانپزشک دندان را شکل داده و کانتور می کند، سپس آن را پولیش می دهد.

دندانپزشک باید شرایط شما را بررسی کند تا مطمئن شود که با ترمیم راحت هستید.

پس از آن، ممکن است کمی نسبت به گرما و سرما حساسیت کوتاه مدت داشته باشید، اما باید به سرعت از بین برود.

نتیجه کلی

یک پرکننده کامپوزیت ممکن است میل شما را برای پرکردگی که ظاهر خوبی دارد و از لبخند شما کم نمی‌کند برآورده کند. علاوه بر این، ممکن است از پوسیدگی بیشتر دندان و ضعیف شدن دندان شما جلوگیری کند.

دندانپزشک می تواند با شما در مورد گزینه های شما صحبت کند تا مطمئن شود که این بهترین گزینه برای شماست. به این ترتیب، می دانید که از پر کردن خود چه انتظاری دارید.